Het blijft nog steeds een beetje knoeien/tobben met het plaatsen van nieuwe blogjes.
Op de tablet duurt het intikken van een berichtje een eeuwigheid.
En het plaatsen van de foto's gaat nog steeds, niet lekker soepel.
Heb ik met naald en draad engelengeduld.
Hierdoor wil ik nog wel eens het nieuwe blog verhaal op de lange baan schuiven.
Maar de aanhouder wint.........
Ik heb de afgelopen weken 6 boeken geluisterd of gelezen.
Heel verschillende boeken weer.
Thrillers (Stille schreeuw, Regels van het spel en Goede buren), een boek wat zich afspeeld in de tweede wereldoorlog (Twee moedige vrouwen), een boek over liefde in tijden van autisme (Zondagsleven) en een familieroman over de pijnlijke onstaansgeschiedenis van het moderne Marokko (Mathilde).
Stuk voor stuk waren het mooie, spannende en indrukwekkende boeken.
Het boek Zondagsleven vond ik een prachtig persoonlijk verhaal om een inkijk te krijgen in het leven met autisme.
Het schijnt wat meer lente-weer te worden.
En buiten is dat ook heel goed te merken/zien/ruiken.
Soms bouwt de eend zijn nest op een bijzondere plek.
En dan vraag ik me af......hoe komen die kleintjes straks veilig op de grond.
De meerkoet houdt het gewoon bij een nest bouwen in het water.
En de zwaan gewoon in het weiland.
Vlakbij het begin van het boeren wandelpad.
Ik zou er voorlopig maar even met een grote boog omheen gaan.
Op het quiltgebied ben ik lekker bezig.
De Lizzy Sampler blokken liggen nog steeds op schema.
Inmiddels zijn we bij blok 29 beland.
Er zat nog wel even een flinke uitdaging in blok
100 !!! ienieminie stukjes stof in zo'n blok is toch wel even een dingetje.
H250 helpt mij hierbij om toch nauwkeurig en precies te werken.
Verder heb ik heel veel diamantjes voorbereid.
Zo kan ik daar ook weer even mee verder.
Er werden er de afgelopen weken ook een aantal in elkaar genaaid.
En na het weekje weg waar ik verder ging met de Trip Around the World quilt ben ik ook daarmee verder gegaan. Het begint al een aardige lap te worden.
En dan is ook de haaknaald te voorschijn gehaald.
Want half augustus worden wij weer opa en oma zoals ik in een eerder blogje liet weten.
En dit keer wordt het een kleindochter.
Na de jongens komen er nu de roze bolletjes uit de kast.
Ik kan het jullie nog niet laten zien, het moet nog een verassing blijven.
Ondertussen passen we ook nog op ons jongste kleinkind.
Een half jaar is ie al weer.
Wat vliegt de tijd.
En wat een heerlijkheid is het om op zo'n lekker ventje te passen.
En wat een veranderingen in die 6 maanden.
