Van alles wat............

 

Het wandelen stond even op een laag pitje. 
Ik had ontzettende pijn in mijn heup nadat ik een hele 
tijd had staan kletsen met iemand. 
Pijn bij opstaan en lopen. 
Dus zette ik de rem er even op. 
En liep soms een klein stukje. 
Stapte iets vaker op de fiets. 
Maar vanmorgen na ruim 3 weken loop ik 
bijna weer pijnvrij. 
En wat wordt ik daar blij van. 

Zomaar langs de kant van de weg is iemand creatief 
bezig geweest. 

De rookwolken van een grote brand in Aalsmeer is in de wijde 
omgeving te zien. 
Zo ook hier in Woubrugge langs de Wijde Aa. 

Schilder opdracht.......bosbes(sen).
Het voorbeeld. 

Mijn werk tot zover. 

Oké de herfst is net begonnen. 
Maar bij de tuincentra is het kerst. 
En dat snap ik ook wel, want wat een werk moet er verzet worden. 
En ik kan er ook zeker van genieten. 
Alhoewel het prikkel gehalte ook heel hoog is. 
We waren afgelopen zaterdag bij de Bosrand in Alphen aan de Rijn. 
Gewoon ideeën opdoen. 
En je hoeft er natuurlijk nog niet naar toe. 
🎄🎄🎄🎄🎄🎄

Mooi hè zo'n gestylde tafel ?
Maar.............waar laten we het eten. 

Deze blonde dames en heren staan hier nog rustig te grazen. 
Afgelopen zondag beleefde ik een ander avontuur met ze. 
Tijdens mijn wandeling, het was rustig.........want regen, liep ik langs 
de Wijde Aa. 
Een fiets en wandelpad langs het water. 
En kwam er opeens 1 van deze dames de hoek om.
En dan sta je toch wel even raar te kijken. 
Oké.....wat nu. 
De andere stonden achter het om gegooide hek te twijfelen of het gras 
aan de andere kant inderdaad beter zou smaken. 
Dat leek mij geen goed plan. 
Dus moest de overloper terug in haar eigen wei.
Ze keek me eens aan, ik keek haar aan 😉 en onder zachte dwang 
ging ze terug. 
Maar nu lag dat ijzeren hek nog op de grond.
En zou ik dat in mijn eentje nooit overeind krijgen. 
Vervolgens komt nummer 2 om de hoek lopen. 
Die had ik nog niet gezien. 
Ook deze terug in de wei.
Ik belde ondertussen 144, de dierenbescherming die mij door verwees 
naar 112.
Inmiddels zag ik in de verte een hardloper aankomen. 
Ik vroeg of we samen in ieder geval het hek samen op zijn plek 
konden zetten. 
Dat lukte, de hardloper belde een boer in de buurt, deze wist van wie
de koeien waren en zou contact met hem opnemen. 
Een avontuurlijk begin van de zondagochtend. 
Gelukkig verliep de rest van de dag rustiger. 

De schilderlessen zijn weer begonnen. 
En zijn we veel bezig met kleuren mengen. 
Met cyaan blauw, magenta, primair geel en wit kun 
je veel kleuren maken. 
De kunst is dan wel weer om genoeg te maken 😃
Want 2x dezelfde kleur is wel een dingetje. 

Ook al is het aan alles te zien, ruiken en merken is 
dat het herfst wordt. 
Zijn er altijd nog dagen om op de fiets te stappen. 
Om even een stop te maken bij, 
de Groene Kathedraal. 

Kijk eens hoe mooi de zon speelt met het glas in lood. 

De Wilde Wingerd verkleurd naar rood. 

De Groene Kathedraal ligt midden tussen de kwekers.

Het is weer de tijd van de verstilde ochtenden. 
Het lijkt wel alsof het opeens,  heel snel, later licht wordt. 
En 's avonds sneller donker. 
Ik heb het gevoel alsof ik een stukje heb gemist van het overgaan 
van de zomer naar de herfst. 

De tijd van de prachtige zonsopkomsten.

Soms kom je heel bijzondere dingen tegen tijdens 
een gewone wandeling. 
Ze worden hier in de buurt gebouwd. 
En gesleept, in dit geval naar Rotterdam.
Voor de finishing touch.
Een beetje doorlopen om te kunnen zien hoe 
ie de brug in Woubrugge passeert. 

80 meter lang. 
13.5 meter breed. 
Lees ik later, dan blijft er aan allebei de kanten 
20 centimeter over om de brug te passeren. 
Een waar stukje stuurmanskunst. 

Je moet wat geduld hebben wanneer je voor de brug staat. 
Want al met al duurt het passeren zo'n 3 kwartier. 
Maar komt de "LOVE" boot er zonder een krasje doorheen. 

Je kunt er het mijne van denken. 
Maar imposant is het wel. 
En een mooi stuk Hollands vakmanschap. 

Dat was januari................

 

Het nieuwe jaar is qua bloggen niet erg goed begonnen.
Dat heeft als belangrijkste reden dat blogger niet heel erg wil meewerken.
En dat maakt het niet leuker om een blogspot te maken.
Blogger gooit de foto's door elkaar.
Op mijn laptop, waar ik mijn blogjes altijd maak, is mijn pagina zo klein 
dat het soms gissen is of de tekst wel klopt.
Van alles heb ik al geprobeerd om hier iets aan te doen.
Zonder resultaat.
Bovendien heb ik de afgelopen, vooral grijze maand, weining foto's gemaakt.
Maar we gaan het weer proberen.

21 december was het begin van de winter.
Maar ook het begin van de winterse wolletjes wissel.
Je koopt 1 bol/streng sokkengaren.
Verdeeld die in 10 bolletjes of strengentjes van 10 gram.
9 van die bolletjes stuur je op naar de andere deelnemers.
1 hou je er zelf.
De bedoelins is om van deze 10 bolletejs een paar restjes sokken te breien.
Omdat er zoveel leuks in de enveloppen zat heb ik deze
extraatjes, behalve de theezakjes, steekmarkeerders en lekkers,
in een soort van journal geplakt.
Het eerste paar sokken is inmiddels af.
En ben ik aan het tweede paar (ik doe mee in 2 groepen) staat
inmiddels op de pennen.
21 maart mogen we onze sokken showen.
Voor nu is het nog even geheim.

Ik heb deze maand aan een paar projecten gewerkt.
De sterren quilt is helemaal doorgequilt.
Nu nog de de binding er omheen, en dan is dit mijn eerste AFFO va
van 2025.

Januari was vooral een maand met heel veel tinten grijs.
Dagen dat het leek alsof de wereld heel klein was.......mist.
Maar aan het eind van de maand liet de zon zich toch nog weer even zien.
Dagen om je binnen te vermaken.
Maar toch ook veel dagen om een wandeling te maken.
En ook dan is er wel wat te zien.

Een ander project waar ik deze maand veel aan heb gewerkt is 
de Dear Jane Sampler.
Dit patroon lag al heel lang onaf in de kast.
Oké heel erg onaf, want ik had nog maar 1 !!! punt geborduurd.
De gang zit er nu goed in.
En hoop dit borduurwerk deze maand af te krijgen.

De schilderlessen zijn ook weer begonnen.
En kleuren mengen speelt daarin een belangrijke rol.
Leuk om hier mee te spelen.
En je te laten verrassen, hoe je met een paar kleurem verf zoveel 
mogelijkheden hebt.

Januari is de maand waar de natuur in zijn winterslaap lijkt te zijn.
En toch zie en hoor je al weer veel voortekenen voor de aankomende lente.
De vogels worden alweer veel actiever.
De eerste sneeuwklokjes zijn gespot.
En soms een beetje voorzichtig groen.
Tijdens mijn wandeling naar de Munnikenpolder spotte ik de Ijsvogel.
Niet op de foto.......ze noemen deze vogel niet voor niets de blauwe flits.
Maar zo blij als een klein kind wanneer je deze soort spot.
En door het practige blauw kun je je ook niet vergissen wat betreft de soort.

Bij een beetje vorst en mist maakt de natuur 
zijn eigen kunstwerkjes.

We halen het voorjaar alvast een beetje in huis.

Blokje voor blokje vordert Dear Jane.

Deze grote zilverreigers zaten afgelopen zondag (2 februari) in de luwte van de boom
te genieten van het winterse zonnentje.
12 telde ik er.
De foto is gemaakt met mijn telefoon en van een behoorlijke afstand.

In de vroege ochtend is het gras nog bevroren.
En toch voel je de warmte van de zon in je gezicht.

Hier wordt, in de polder, gewerkt aan een nieuw gemaal.
We kunnen maar beter goed voorbereid zijn op veel regen in ons 
kleine kikkerlandje.
Ook  hier spotte ik twee weken geleden de ijsvogel.

Stil is het tijdens een vroege ochtendwandeling.
Ik hou ervan.

Gisteravond< maandag 3 febrari, maakte ik deze foto
van de zon die ondergaat in Hoogmade.

En dan ligt blogger toch weer een beetje dwars 😉
Want deze foto is alweer van een paar weken geleden.

Tot, hopelijk, snel.
Tot een volgend blog.