Dat was de maand mei.........

Dat was de maand mei......
De maand begon verdrietig.
We moesten ons trouwe maatje Misty in laten slapen.
Altijd een heel moeilijke keuze.
Ze is bijna 15 jaar geworden.
Van twee honden naar geen hond in twee jaar.
Van Luna moesten we precies twee jaar geleden al afscheid nemen.
Het is wennen.
Na 16 jaar gewend te zijn aan een bepaald ritme in ons leven is het 
heel raar om geen rekening te houden met dat er geen honden ritme meer is.

 

We maakten een wandeling (zondag 4 mei) in Woerdense Verlaat.
Onderdeel van de Nieuwkoopse plassen.
Jaren geleden hadden we een stacaravan in dit gebied.
Een prachtig stukje Nederland.

Zo begin mei is al het groen nog zo pril.
Groeien er veel wilde bloemen langs de waterkant.
Kun je nog over het riet heen kijken.

Zijn er vele vergezichten.
Is het licht hier zo bijzonder dat er kunstschilders uit vroeger tijden
hier graag schilderden.
Onder andere Willem Roelofs, Anton Mauve, Jacob Maris en Henricus Rol.

Langs de slootkanten bloeien de Koekoeksbloemen volop.
Ogen open wanneer je onderweg bent.
Er is veel moois te zien.

In een enveloppe van de Warme Winterse Wolletjes swap, ik schreef hierover
in een eerder blog, zat een zakje Goudsbloemen zaad.
En na het zaaien kwamen de eerste groene blaadjes al snel op.

Soms kom je tijdens je wandeling ook iets "kleins" tegen.
Volgens Google lens de grote beervlinder.
Een nachtactieve vlinder.

De gele lis bloeit volop langs de waterkant.

Rondje Ruigekade, door polder, langs boerderijen en water.
donderdag 15 mei.

De wilgen zijn geknot.
En inmiddels een stuk groener.

Polder en bebouwing nooit ver weg.
En een weiland vol met boterbloemen.

Moeder kip waakt over haar kroos bij de molen
aan de Ruigekade.

Werd er nog gehanwerkt in de maand mei ?
Niet heel veel.
Er werden wat breisteken gemaakt.
Aan de North Easterly blanket.
Er werden 16 blokken voorbereid voor de Nearly Insane quilt.
Wat altijd een hele klus is.
En er werd gebreid aan een trui.
In een volgend meiblog meer hierover.

Wolkenluchten is blijf ze fascinerend vinden.

En dan werd er ook nog, iets vaker dan anders, opgepast op 
de kleinkinderen.
En we troffen het wel met het weer.
Dus lekker veel naar buiten.

Zo aan het einde van het jaar..........Luna en Misty.

Wat we toch wel het meest missen dit jaar is onze lieve hond Luna.
6 mei moesten wij haar in laten slapen.
Bijna 14 jaar is ze geworden.
Mijn wandelmaatje, trouwe vriendin en altijd vrolijke viervoeter.
Dus mag ze in dit overzicht van 2023 zeker niet ontbreken.

 

Knipperdeknip............even iets heel anders.

 

Zoals jullie weten.

Knip ik graag in lapjes.

Maar zo om de 2 maanden.

Zet ik de schaar ook ergens anders in.

2 honden hebben we.

En de kleinste van de twee.

Een kruising tussen een Friese Stabij en een Wetterhoun.

Misty heet ze.

Heeft een haargroei waarbij regelmatig de schaar in moet.

Want anders wordt ze een bolletje wol.

Waar geen voor of achterkant meer aan zit.

En net als wanneer mijn bolletjes wol, wel eens in de knoop willen gaan.

Is er dan met haar haar niets meer te beginnen.

 

 

 

Dus afgelopen vrijdag.

Haalde ik het zeil, de tondeuse, en de schaar uit de kast.

Zette Misty op de tafel.

En zijn we samen ruim een uurtje zoet.

En ook al kijk ze hier misschien een beetje zielig.

Ze laat het allemaal gelaten over zich heen komen.

En bang zijn om ergens de schaar in te zetten waar die eigenlijk niet hoort.

Hoef ik niet te zijn.

Want het lieve beest blijft al die tijd geweldig goed stil zitten.





En knipperdeknip ligt er weldra een berg met honden krullen op de tafel.

Als laatste de pootjes, de oortjes, haar koppie en haar staart.

En dan baasje ben ik het wel een beetje zat.

Al dat gefrummel.

En als beloning.

Omdat ik zo keurig stil kan zitten.

Natuurlijk iets lekkers.

 



Prachtige ochtend.

Vanmorgen was ik al vroeg wakker (05.15 uur).

Te vroeg om al de deur uit te gaan.

Dus draai ik me nog even om.

Maar de slaap wil niet komen.

Om 6 uur besluit ik om er maar uit te gaan.

Hardloop schoenen en kleding aan.

Honden aan de riem.

En naar buiten.

Gaan jullie mee ?

 

Wanneer ik was blijven liggen had ik al dit prachtigs, toch maar mooi gemist.

 

Mijn vriendinnetjes en ik hebben het naar de zin gehad.

Samen rennen (zo heb ik toch mijn hardlooptraining gedaan), de honden hebben gezwommen, ik heb genoten van de opkomende zon en laaghangende nevel welke voor mysterieuze plaatjes zorgde.

De rest van de dag doen we maar een beetje rustig aan.

Doen jullie dat ook ?



Herfst zon.

 

Het is altijd fijn wanneer na een aantal bewolkte sombere dagen het zonnetje weer schijnt.

Een zonnige zondag.

We gingen er al vroeg op uit met de honden.

Het was nog mistig maar de zon deed zijn best om er doorheen te prikken.

En dat levert altijd mooie plaatjes op.

 

En wij ??, wij zijn blij omdat we los mogen rennen en spelen.

Twee dikke vriendinnen zijn we.

Spelen met de bal, in het water, door de modder (vind het vrouwtje iets minder), elkaar uitdagen.

Een heerlijk hondenleven.

 

 



 

 

Op de zorg boerderij lopen nog jonge ganzen.

 

 

Nog een beetje mistig met een waterig zonnetje.

 



 

Er zijn heel veel Smienten neergestreken in park Cronesteyn.

 

 

 

 

De mist hangt nog boven het water.

 

 

 

 

Maar dan breekt het zonnetje door.

 

 

 

 

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand....

 

 

 

 

Ook poes zoekt de zonnestralen op.

 

 

Na het spelen is het goed uitrusten.

Geniet van deze zonnige zondag.