Tussen het inpakken door..............

 

De laatste twee weken van januari werd er verder geborduurd aan de vogelhuisjes.
Iets minder misschien dan de weken ervoor.
Dat komt doordat wij over 6 weken gaan verhuizen.
En dat betekend vooral veel opruimen en inpakken.
En ook dat heeft zijn voordelen.

We zijn begonnen in de schuur.
Zodat we daar ruimte kregen voor wat ingepakte dozen.
Er worden ritjes gemaakt naar de kringloopwinkel.
Er worden pakketjes verstuurd met spullen die
andere nog graag gaan gebruiken.
Vooral mijn hobbyhoofdkwartier moet er aan geloven.
Maar heel erg is dat niet, het geeft lucht.
En een verhuizing is een goede reden om eens kritisch door je voorraad te gaan.

Er wordt me vaak gevraagd of ik op zie tegen het verhuizen.
Mijn antwoord is nee.
We verhuizen naar een appartement met tuin.
En wat kijken we daar naar uit.
Bovendien is het appartement pas 2 jaar oud.
En hoeven we er niet heel veel aan te doen.
De keuken, tuin, vloeren enz. is allemaal naar ons zin.
De schilder gaat er wel even in om alles fris en vrolijk te maken.

Een paar sokken af een nieuw paar op de pennen.
Sokken breien is echt zo'n werkje wat je altijd even
op kan pakken.
En aangezien er wel wat bollen op voorraad zijn,
die ik dan in ieder geval niet meer mee hoef te
verhuizen 😉

Op de rondbreinaald kun je ook twee sokken tegelijk breien.
Alleen de boorden, hielen en tenen brei ik apart.
Dat vind ik net even fijner.
Ik zet de sok waar ik dan niet aan brei even op 
sokkennaalden zonder punt.
Zodat je ze ook weer heel gemakkelijk,
in de juiste richting, op de rondbreinaald terugzet.

Dit garen heb ik in twee bollen gedraaid,
sowieso nodig om twee dezelfde sokken te krijgen.
De ene bol vanuit de buitenkant de ander uit de binnenkant.
En zoals je op de foto's kunt zijn de sokken precies gelijk qua 
garenverloop.

Het patroon is een gratis patroon via Ravelry.
De picnicsocks van Caro in the City.
En met deze sokken doe ik mee met de 
seasonal sock along van Lunasterknit.
(benieuwd kijk dan even naar haar filmpjes op YouTube)

En omdat het patroontje zo leuk is en lekker weg breid,
de vorige af zijn, er nog wolletjes op voorraad liggen weer
een nieuw paar opgezet.

En van deze kleuren wordt je toch helemaal blij ?

Gisteravond breidde ik de hielen erin, nu verder met de voet.

En waar mogelijk ga ik toch zeker naar buiten.
Want buiten is altijd fijn.
Maakt je hoofd leeg en geeft inspiratie.

Op de plek waar nu Willempie staat stond eerst een molen.
Deze is verplaatst naar de polder.
Willempie loopt met molentjes 😀

Er zijn koude ochtenden met zon.

In de Munnikenpolder zie ik de ijsvogel en een groene specht.
En nog veel meer watervogels welke hier hun rust of foerageer plek
hebben gevonden.
Laatst is er zelfs een bever gesignaleerd.

Aan de ene kant polder.

Aan de andere kant van de brug de A4.
En toch zijn er in dit gebied al tientallen soorten vogels waargenomen.
Steltlopers, eenden, ganzen, rietgors, blauwborst, rietzanger, ijsvogels enz.
Er is een zwaluwwand, waar straks weer tientallen oeverzwaluwen komen broedden.
En het gebied is niet eens zo groot.

En dan valt er ook wat sneeuw op donderdag 29 januari.

Er werden nog een paar randblokken voor de Nearly Insane gemaakt.
Dat zal de komende tijd wel minder of helemaal niet gebeuren.
Er zijn namelijk al veel lapjes ingepakt.
En het voorbereiden van deze blokken kost toch altijd veel tijd.
Maar dat komt later wel weer.

Tussen het inpakken en opruimen in is er wel wat tijd over om
kruissteekjes te maken.
Lekker ontspannen, niet veel voor nodig.
Of het daar de komende weken ook nog van komt,
we zullen het wel zien.
Tot snel, tot een volgend blog.

Een productief weekje...................

Daar zijn we weer in een nieuwe week.
En naar het schijnt gaat het weer winter worden.
En dat kan, want het is natuurlijk nog maar januari.
Terwijl ik ook veel lees en hoor........laat de lente maar komen.
Maar jeetje de weken vliegen al zo snel voorbij.
Moet het dan nog sneller gaan, vraag ik me oprecht af.
Bovendien kun je buiten ook al wel merken dat de lente er weer aan komt.
De eerste sneeuwklokjes heb ik gespot.
En wanneer de zon zich laat zien zijn de vogels ook alweer meer actief.
Je moet het alleen wel willen zien en/of horen natuurlijk.

De afgelopen week borduurde ik weer verder aan de vogelhuisjes.
Wat een leuk borduurwerk is dit.
Af en toe een uurtje of iets meer.
En dan zie je het groeien onder je handen.

Misschien lijkt de kleur wit van het hek niet zo goed uit te komen op de stof.
Maar in het echt is het contrast groter.

De maanden oktober, november en december zijn af.
Verder met september.

Zondag 11 januari was een koude wandeling.
De telefoon geeft aan dat het -4 is.
Daar heb je wanneer je eenmaal aan de wandel bent
niet zo veel last van.

Zelfs de Does is van deze nacht vorst helemaal dichtgevroren.
Helaas voor de schaatsliefhebbers zet de vorst niet door.
Je kunt je voorstellen dat wanneer dit wel zo zou zijn hier 
een geweldige ijsbaan ligt.

Ook al was het koud ik wandelde toch nog ruim 8 kilometer.

 

Ergens in de coronatijd begon ik aan dit project.
SEW A LITTLE HAPPINESS EVERY DAY.
Een grote lap met allemaal verschillende vakjes.
In elk vakje een ander plaatje.
Maar op een bepaald moment was de inspiratie een beetje op.
En verdween de lap in de kast.
Terwijl er eigenlijk genoeg inspiratie te vinden is op het WWW.

Met het opruimen van mijn hobby hoofdkwartier 😀
kwam de lap weer tevoorschijn.
Zocht ik naar borduurideetjes op Instagram, tekende deze op 
de lap en borduurde wat vakjes vol.

Een beetje van Instagram, een beetje van mezelf.
Maar ik neem aan dat jullie ook wel eens iets "pikken".

Volgende keer zal ik eens een foto delen van de lap tot nu toe.

Zondagochtend (18 januari) wandeling.
Het is windstil, een beetje mistig, maar de zon komt al snel door.
En dat maakt het buiten sprookjesachtig.

Mooi de spiegelingen in het water met de blauwe lucht erboven.

Vertragen mensen, een beetje vertragen wanneer het kan.
We vliegen en rennen wat af, van het één naar het ander.
Willen zoveel in een dag stoppen.
Terwijl de mooiste momenten bijna altijd dichtbij te vinden zijn.

Mijn eerste paar sokken van 2026 zijn af.
Niet helemaal tevreden.
Er ginge het één en ander fout.
En 1 bol van de wol had een vervelende draad af en toe.
Lekker voor in huis, warme voeten.

Iets minder gewandeld de afgelopen week.
Maar daarentegen zaten er een paar langere wandelingen bij.

Vinden jullie die Maileg muizen ook zo leuk ?
Of hou je helemaal niet van muizen ?
Ik kocht een patroon van een op deze muizen gelijkende op Etsy.
Vader, moeder en kind met garderobe.
En begon daar deze week ook aan.
Eigenlijk is het vilt wat ik nog in huis had te dik om te verwerken
op de naaimachine. Het werkt daardoor gewoon niet fijn.
Ik moet op zoek naar een linnen stof.
Maar ga ze zeker af maken.
Misschien komt er wel een hele familie muis in huis.

Ook werden er vierkantjes gebreid voor de cosy memory blanket.
Het dekentje groeit gestaag.
Ik doe ongeveer 3 kwartier over een vierkantje.
En is een lekker tv breitje.

En dan nog wat quiltwerk.
4 driehoeken voor de rand van de Nearly Insane zijn er af.
Weer een productieve week was het.
Dat komt natuurlijk ook door het winterse weer.
Want ook al ga ik elke dag naar buiten,
er worden binnen veel uren doorgebracht.

Ik wens jullie een fijne nieuwe week.
Tot een volgend blog.