maandag 16 mei 2022

Eind maart.....begin april.




Mijn laatste blogje is alweer van een hele tijd geleden. Het twijfelen over doorgaan met dit blog gaat vaak door mijn hoofd. De voornaamste reden om geen blogjes meer te maken.



De weken vliegen voorbij.
Dus blik ik terug naar wat er de afgelopen weken is gebeurd en wat ik heb gedaan.
Zo togen we eind maart begin april een weekje naar Duitsland.
In een huisje aan de bosrand.


Wie of welke heks hier zijn bezem tegen een boom parkeerde.....we zijn haar niet tegengekomen in deze week.


We troffen het ongelooflijk met het weer.
Het was echt voorjaar.
En de vogels zongen dat het een lieve lust was.


We maakten veel wandelingen.
Zo fijn wanneer je zo met de honden vanuit het huisje het bos in kunt.


En wat was het stil.....


Natuurlijk gaan er ook altijd lapjes mee.
En zo kwam het dat mijn Trip Around the World quilttop af kwam in deze week.


Later nog eens een blogje over deze quilt.


Eigenlijk doen we in zo'n weekje weg niet zo heel veel "bijzonders"
Maar juist dat vinden wij heel "bijzonder"



De dag beginnen met een kopje koffie, de honden uitlaten, een ontbijtje.
Veel ingewikkelder hoeft het niet te zijn.


Elke dag werd er een sterretje genaaid.
En aan de top gezet.
Daar over in een ander blogje meer.


En toen op de voorlaatste dag werd het toch ook nog een beetje winter.
En alhoewel het die dat maar heel kort bleef liggen.


Stonden we op de dat van vertrek op in een witte wereld.







En van kopjes koffie in de zon, en ijsjes op een bankje.
Werd het op vrijdagochtend nog even door de sneeuwe stampen met de honden.


 

maandag 28 maart 2022

Lente...........


Afgelopen maandag begon de lente.
En wat werden we de deze week verwend met mooi weer. 
De zon liet zich van zijn beste kant zien.
De vogels doen hun uiterste best om de vrouwtjes te imponeren met hun gezang. 
Knoppen in bomen en struiken worden  voorzichtig groen.
Iedereen wil hiervan genieten en stapt op de fiets of gaat aan de wandel. 
Logisch na een lange winter, welke eigenlijk geen winter was, een corona periode waarin we voorzichtig moesten zijn in onze contacten met anderen. 
De terrassen zitten weer vol.
Wat moeten we dankbaar zijn dat dit in vrijheid kan en mag. 



Ik kan zo genieten van mijn plekje thuis in de zon. 
Met een kopje thee of koffie en een quiltwerkje binnen handbereik.



Wandelen met de honden, en soms ook zonder want onze Luna heeft op haar leeftijd regelmatig een dag rust nodig. 
Ze is inmiddels ruim 12 jaar, en voor een grote hond is dat best wel bejaard. 


Prachtig de kleuren van het riet in zijn winterse jasje. 
Met de zon erop krijg je een gouden gloed er overheen. 
En dan de strakblauwe lucht. 
Je zou bijna vergeten dat we nog maar in de maand maart zitten. 
Maart roert zijn staart.....maar nu even niet. 


Afgelopen week ons kleinste kind Misty eens geknipt en geschoren. 
Er kwam zowaar een heel veel kleiner hondje onder al dat haar vandaan. 
Een klus waar ik toch al gauw zo'n anderhalf uur mee bezig ben. 
Gelukkig blijft ze altijd geduldig afwachten tot de klus geklaard is. 


Eindelijk weer eens verder met de Porcelaine de Chiffons quilt. 
Het middenstuk is helemaal klaar. 
Ik begon aan de eerste cirkel.........en die was helemaal niet naar mijn zin.
Waarom ? Het was het gewoon niet. 
Deze week had ik weer zin om er mee verder te gaan. 
En nu geloof ik dat het beter wordt/is.
Helaas komen de kleuren op de foto niet helemaal overeen met de werkelijkheid. 


De afgelopen 2 weken ben ik vooral bezig geweest met mijn trip around the world quilt. 
Er mochten nog 15 blokken gemaakt worden. 
Die 15 blokken zijn klaar, en nu ben ik ze aan de top aan het naaien. 
Deze top moet gewoon af, eerlijk gezegd ben ik met teveel projecten bezig, maar deze kan bijna als klaar afgevinkt worden. 


 



 

dinsdag 15 maart 2022

Een ratjetoe........

 


Daar ben ik weer eens een keer.....
Eerst was er een vervelende verkoudheid die lang bleef hangen, waardoor de zin om iets te doen ver te zoeken was. Het bleef een beetje bij bankhangen, lezen en televisie kijken.


Toen kwam de vreselijke oorlog in de Oekraïne.
Ik was er door lamgeslagen en had ook geen zin om leuke gezellige verhaaltjes te vertellen.
Het helpt niet.......dat weet ik ook wel.
Maar het voelde zo naar en zo onwaarschijnlijk.
Ik heb nooit begreoen en zal ook wel nooit gaan begrijpen dat mensen elkaar dit aan kunnen doen.
En terwijl de hoge heren veilig in hun ivoren torens zitten wordt de gewone onschuldige burger er altijd de dupe van. Een oorlog kent alleen maar verliezers.


Ondertussen zijn in Nederland de corona maatregelen zo'n beetje allemaal, of worden binnenkort, afgeschaft. Dat betekend dat er weer van alles mag en kan.
Zo zijn we weer begonnen met onze wekelijkse schilderochtend.
Hierboven het resultaat na de tweede ochtend.


Veel zin om te quilten had ik de afgelopen tijd niet.
Mijn hoofd was er te onrustig voor.
Dus deed ik veel voorbereidend werk.
Niet nadenken, gewoon simpel stempelen, knippen en tekenen.
Er werden nog 15 blokken voor de trip around the world quilt.
Wanneer deze af zijn is mijn quilt groot genoeg.


Er werden héél veel vingerhoedjes getekend en geknipt.
Een hele doos vol zo'n 35 rijen.
Dus kan ik hier ook weer mee vooruit.


Mijn "elke dag een sterretje" quilt waar ik in december mee begon groeit ook gestaag.
En ligt nog steeds op schema.
Een echte restjes quilt.


De sterretjes van maart.


Blij ben ik, en ik weet bijna wel zeker jullie ook, met de zon die zich de laatste 2 weken van zijn beste kant laat zien.
Heerlijk na die toch wel grijze en natte weken/maanden.


We stappen daardoor weer regelmatig op de fiets.
En liepen onder andere een rondje in de heemtuin in Leiden.


Mijn kunst is dit niet, ik hou niet zo van alles maar onderspuiten.
Maar de tekst " the world is our gallery" spreekt me dan wel weer aan.


Aangezien blogger de foto's in de omgekeerde volgorde plaatst, eigenlijk zou je dit blog dus van onder af moeten lezen 😉😀, hier een foto van week 1 van de schilderochtend.


Er lagen de laatste tijd veel van dit soort stapeltjes op tafel.
Niet veel naaisteekjes maar dat komt allemaal wel weer.


Wandelen kan altijd, en bij ons in de polder is er altijd iets te ontdekken.
En wat fijn is het dan wanneer het ook even een keer eens niet zo hard waait.


De narcissen bloeien volop, de sneeuwklokjes hebben hun bloei erop zitten.
En langzaam zie je de bloesem ook beginnen te bloeien.
De vogels zingen uit volle borst.
Oorlog of geen oorlog de natuur doet zijn best om het lente te laten worden.


Deze kippen waren nieuwsgierig wat er uit de fietstassen kwam.
Helaas ....... er zat niets te eten in.


Er waren ook nachten/ochtenden met lichte vorst.
En ook dat geeft mooie plaatjes.


Deze "vreemde vogels" kwam ik tegen tijdens mijn wandeling.

Ik ga mijn best doen om niet meer zo lang te wachten met een blogje.
In de tussentijd....

Wees lief voor elkaar.

donderdag 27 januari 2022

Van alles wat in januari...........

 


En dan is januari alweer bijna voorbij.
Wat een sombere maand qua weer was het.


Nu hoor je mij niet zo heel snel klagen over het weer......
Maar ik verlang naar een zonnetje zo af en toe.


In het Ghoybos waar ik vaak met de honden wandel lijkt het wel herfst inplaats van winter.
Zoveel zwammen en paddenstoelen op het dode hout.

Maar weer of geen weer naar buiten gaan we wel voor de nodige frisse lucht.


Op quiltgebied ben ik verder gegaan met de Porcelaine de Chiffons quilt.
Een uitdagend klusje dat in het rond werken.
Maar met H250 kan er bijna niets mis gaan.
Inmiddels zit er ook al een volgende rand om het middenstuk.
Foto's hiervan houden jullie even tegoed, er is een minder grijze dag nodig voor het maken hiervan.



Een heel klein beetje vorst hebben we gehad vorige week.
En met de mist erbij levert dat toch wel een leuk plaatje op.


Al zag je bijna geen hand voor ogen.
In de polder is het altijd mooi.


Er zijn weer 7 blokken voor de Anthology quilt af.
Oké de streepjes kloppen niet......
Ik heb iets met streepjes.
Dan denk ik dat het klopt.......maar uiteindelijk niet dus 😀
Ik laat het gewoon zo.







Er was een weer gezellig quiltdagje met een een quiltvriendin.
Een quiltochtend met een andere quiltvriendin.
Zo komen we de januari maand wel door toch ?


En ging ik verder met het in elkaar zetten van de Diamonds quilt.
Voor het middenstuk ben ik bezig met het tekenen en knippen van de sashings.
De foto hieronder is niet van mijzelf, maar een voorbeeld van hoe het er uiteindelijk uit moet gaan zien.
Ik ga nog even door.....






Verder heb ik in januari 3 boeken geluisterd en gelezen.


‘Een tijd om nooit te vergeten’ van Jennifer Robson biedt een uniek en aangrijpend inkijkje in het atelier waar de beroemde bruidsjapon van prinses Elizabeth werd gemaakt. In de roerige tijden vlak na de Tweede Wereldoorlog worden borduursters Ann Hughes en Miriam Dassin uitgekozen voor een bijzondere opdracht: het maken van de bruidsjapon van prinses Elizabeth. Voor hen een kans om toe te werken naar een betere toekomst. Meer dan een halve eeuw later stuit Anns kleindochter op een paar geborduurde bloemen in de spullen van haar overleden grootmoeder. Als ze ontdekt dat het dezelfde bloemen zijn als die op de bruidsjapon van koningin Elizabeth, gaat ze op onderzoek uit. Jennifer Robson introduceert drie onvergetelijke heldinnen, die met elkaar verbonden zijn door gedeelde pijn, vriendschap en de transformerende kracht van liefde.

**************

Dit leven is van jou van Tatiana de Rosnay is een ontroerende coming-of-ageroman over onverwachte vriendschap, waardevolle levenslessen en hoop voor de toekomst.

Dit leven is van jou van Tatiana de Rosnay is een ontroerende roman over de onverwachte vriendschap tussen een eenzame jongen en een oude, dakloze dame. Van de auteur van Haar naam was Sarah.

***************


In Eindeloos dichtbij ruilen de stadse verpleegkundige Lissa en de nuchtere Schot Cormac voor drie maanden van baan en van huis. Lissa moet wel wennen aan de sociale controle in het Schotse dorp – en dat accent! – maar de omgeving is prachtig en de mensen zijn lief. Zo kan ze weer tot zichzelf komen. Cormac verbaast zich over de krankzinnige drukte in Londen, maar de mensen die hij ontmoet zijn bijzonder – en soms… apart. Toch krijgt hij eindelijk rust in zijn hoofd. Terwijl Lissa en Cormac heen en weer mailen over van alles en nog wat, lijken de stukjes van hun leven eindelijk op hun plek te vallen. Maar toch ontbreekt er nog een. Wat als dat stukje zich momenteel 800 kilometer verderop bevindt?

*************

Vooral, Dit leven is van jou en Een tijd om nooit te vergeten zijn echte aanraders.






Eind maart.....begin april.

Mijn laatste blogje is alweer van een hele tijd geleden. Het twijfelen over doorgaan met dit blog gaat vaak door mijn hoofd. De voornaamste ...