Een post met veel blauw........

Hallo lieve blogvolgers.......

Eindelijk weer eens een berichtje van mij.

Op de één of andere manier kwam er gewoon niet van om een verhaaltje te plaatsen.

En dat kwam echt niet omdat ik niets heb te laten zien.

Eigenlijk heb ik best wel veel om te laten zien.

Door al die donkere dagen welke we de afgelopen tijd hebben gehad was het moeilijk om een beetje fatsoenlijke foto's te maken.

En scheen het zonnetje wel eens een keer dan had  ik of geen zin of er was iets anders.

Afgelopen vrijdag scheen de zon en heb ik mezelf een spreekwoordelijke schop onder mijn kont gegeven en heb mijn fototoestel onder het stof vandaan gehaald.

Op handwerkgebied heb ik de laatste weken best wel veel gedaan.

Inmiddels is de tweede rand van de Rowdy Flat Library quilt zo goed als klaar.

Het is een feestje om aan te werken.

Al die verschillende mandjes met bloemen, het zijn er 8 per rand, zorgen voor afwisseling.

En dat werkt heel prettig.

En passen de kleurtjes van de bloemen en de mandjes niet prachtig bij de vrolijke tulpen  op onze tafel ? je zou er bijna een voorjaarsgevoel van krijgen.

Het is bijna onmogelijk om de quilt in zijn geheel op de foto te krijgen.

Ik moet op een krukje gaan staan en dan nog wil het niet lukken.

Dan maar in delen op de foto.

Het "vakje per week" borduurwerk is ook af.

Ook hier heb ik met plezier aan gewerkt.

Inmiddels zijn er ook weer nieuwe projecten begonnen.

Ik heb nog geen keuze gemaakt om weer aan zo een project mee te doen.

Van de Dear Jane quilt heb ik inmiddels 10 punten ( en mocht je denken ik tel er maar 9, dat klopt, ik ben er 1 vergeten op de foto te zetten) en 10 blokjes af.

Ik doe het om en om, een blokje en een punt.

Een uitdaging is het de Dear Jane.

Maar doordat elk blogje en elke punt anders zijn is het ook weer zo leuk om mee bezig te zijn.

En dan is er ook nog de mandjes quilt uit het boek "When the Cold Wind Blows".

291 mandjes !

Ik heb me voorgenomen om elke week 7 mandjes te maken.

1x per maand zal ik hier mijn stapeltje van die maand laten zien.

Dit zijn de mandjes van december......31 stuks.

Floor, Ineke en José bedankt voor de rozenstofjes.

Misschien herkennen jullie de stofjes op de foto.

Verder zijn we ook in huis een beetje aan het opfrissen.

Het blauw op de muren in de huiskamer zit er al weer een poosje op, maar liet ik jullie nog niet eerder zien.

Gewaagd ? 

Wij houden wel van een gewaagd kleurtje.

En ook al staat blauw te boek als een koele/koude kleur.

We zijn er blij mee.

En combineert het toch ook weer goed met mijn altijd favoriete kleur.....roze/rood/cyclaam.

Fijne nieuwe week.

Een stok achter de deur..........

Wanneer ik achter de computer kruip om een blogje te schrijven, bekruipt mij regelmatig het gevoel van "heb ik wel iets te vertellen". Is er iets bijzonders gebeurt de afgelopen week. Waarmee ik een leuk, en voor jullie ook,  gezellig verhaaltje op schrijf waarvoor het de moeite is om een kijkje op mijn blog te komen nemen. Maar wanneer is een week bijzonder ?

Wanneer er iets heel spannends gebeurt, er spectaculair nieuws is of weet ik wat voor gekke dingen.

Nieuws........daar hebben we de NOS, kranten, actualiteiten programma's e.d. voor.

Bovendien word ik daar niet altijd vrolijk van, dit nieuws laat ik dus maar aan anderen over.

Ik lees wel kranten, ik kijk naar het nieuws, praatprogramma's (meestal is het trouwens luisteren want dan kan ik ondertussen quilten o.i.d.) en probeer op de hoogte te blijven van wat er in politiek Nederland en daar buiten gebeurt.

In maart moeten we tenslotte weer gaan stemmen, en ik zal jullie eerlijk zeggen, ik weet het nog niet.

Het is roerig om ons heen wat dat betreft.

Maar even terug naar die bijzondere week.

Want bijzonder was ie toch wel.

Het was een week met prachtig mooie winterdagen. Koud dat dan natuurlijk wel, maar ja het is tenslotte nog steeds winter. De meest mooie foto's kwamen voorbij van de ruige rijp.

De schaatskoorts tiert alweer welig. Ijsbanen zijn, al is het soms alleen maar in de ochtend, open.

Dochterlief kwam gisteren weer veilig thuis. Van een heerlijke 3 weken Aruba.

Straks gezellig even een bakkie bij haar doen en alle vakantieverhalen horen.

Woensdag was een knutseldag hier bij mij thuis met een klein groepje dames.

Veel geklets, gefröbel en eten en drinken, koffie en thee welteverstaan, want anders worden er scheve schaatsen steekjes genaaid. Het wortelsoepje werd gewaardeerd (Karen bedankt voor de inspiratie).

En het broodje met heksenkaas, kipfilet, tomaat, ei en ijsbergsla ging er met smaak in.

Zo zie je maar dat een "gewone" week toch al gauw bijzonder kan worden.

Even terug naar de titel van mijn blog: een stok achter de deur.......

Vorige week schreef ik al dat jullie me er aan mochten houden dat ik mijn hobbykamer nu eens echt op moest ruimen. Het heeft geholpen, deze stok achter de deur. Want ik moest en ik zou in dit blogje foto's laten zien van een opgeruimde kamer.

De deur van mijn kamer mag weer open blijven staan.

Ja echt, ik meen het. Want omdat wij in een appartement wonen en iedereen die bij ons binnenkomt langs mijn hobbykamer loopt hield ik deze deur angstvallig dicht.......lol.

We zullen zien hoelang dit zo blijft, zo netjes bedoel ik dan.

Zit er logica in het opruimen ?

Dat probeer ik wel, maar helemaal lukken wil dat niet moet ik eerlijk zeggen.

Lapjes, bolletjes wol, kantjes en bandjes bewaar ik redelijk op kleur.

Maar wanneer er dan een nieuw project gestart wordt, en alles echt alles nodig schijnt te zijn om tot een mooi geheel te komen, lijkt het alsof er een bom is ontploft.

Maar goed, voorlopig geniet ik weer van de netheid in mijn kamer.

Gezelligheid speelt ook een belangrijke rol op mijn plekje.

Vandaar al die prulletje, glazen (allemaal van de kringloop) potten vol met kantjes, mijn handgemaakte Rosaberen, en andere Rosa creativiteit.

Mijn lapjes zitten in plastic dozen, zoveel mogelijk op kleur.

Ik heb het al eens geprobeerd op stapeltjes in de kast, maar dat was geen succes. 

Wat bleek ! ik had/heb meestal net het onderste lapje nodig en dan weet je natuurlijk wat er gebeurt.

Het kastje van het vorige week blogje verbergt een schat !

Ik ben gek op oude kantjes en bandjes, en heb dan ook een hele verzameling.

Netjes op kartonnetjes gedraaid is het toch een plaatje om naar te kijken.

Of ik ze ooit nog eens allemaal ga gebruiken ? Ik denk het niet. Mocht je dus net eens DAT lintje, kantje of bandje zoeken. Schroom niet om mij er naar te vragen.

Dan stuur ik je graag een stukje toe.

Knopen, kralen en allerhande kleine frutsels bewaar ik in jampotten, weckpotten enz.

En daardoor is het ook weer een gezellig, opgeruimd en makkelijk terug te vinden (vooral dat laatste is niet geheel onbelangrijk) plaatje.

Mijn allerkleinste zelfgemaakte beertjes bewaar ik in een oude witgeschilderde letterbak.

De binnenkantjes beplakte ik met knutselpapier, ik kocht eens zo een blok bij de Action.

Het lijkt zo net een gekleurde lapjes deken.

En dit heerlijk gevulde mandje staat er om nog even van te genieten.

Sinds kort ontvang ik elke maand een pakketje stofjes van de Fat Quarter shop in Culemborg.

Google even op Fat Quarter shop Culemborg voor meer informatie.

De tekst:

A Home Is Made For Love And Dreams

is dan wel heel toepasselijk.

10 rijen zitten er inmiddels aan elkaar van de Stonefields Quilt.

Nog 1 rij te gaan. Die gaat er vandaag aangezet worden.

De Flying Geese rand ligt ook klaar.

En ja ook alle hexagon bloemen (167 in totaal) zijn gemaakt, deze moeten nog wel op de ondergrond vastgezet worden. 

Maar 1 stap tegelijk.

Een marathon loper begint tenslotte ook met 1 stapje.

Fijne nieuwe week.

Kerstboom eruit.......bloemen erin.

 Het nieuwe jaar is alweer bijna een week oud.

En alhoewel ik de lichtjes in huis toch wel erg gezellig vind, hebben we gisteren toch maar de kerstboom en alle versiersels opgeruimd. Jongste kleinzoon vond het wel erg leuk om oma daarbij te helpen. Donderdag en vrijdag was het oppasdag voor opa en oma. Wij hebben geen vaste oppasdagen, maar in de schoolvakanties zijn ze altijd wel een paar dagen bij ons. Gezellig, en omdat opa nog niet helemaal mobiel is met zijn nieuwe knie is een extra handje van kleinzoon Rens, hij is pas 6 jaar geworden maar kan heel goed meehelpen, tijdens het aftuigen van de kerstboom heel fijn.

's Avonds bakte ik samen met oudste kleinzoon Stijn, hij is meer van het koken en bakken en niet zo van het opruimen 😀, een hele grote stapel pannenkoeken. 

We moeten wel weer heel erg wennen aan het "lege" huis. 

Hing er gisteren nog een gezellige guirlande met lichtjes en hartjes aan de kast nu is alles weer gewoon zoals het bijna het hele jaar zo is.

Natuurlijk ook heel gezellig, maar wennen is het wel.

Het was best wel een drukke week met 2 oppasdagen, het weer op orde maken van het huis na veel december visite, 2 ziekenhuis bezoeken, waar de wachtkamers vol zaten en daardoor de afspraken ontzettend uitliepen (volgende keer neem ik mijn handwerkje mee) en de "gewone" dagelijkse bezigheden.

Toch heb ik de afgelopen week een begin gemaakt met het in elkaar zetten van de Stonefields quilt.

Schreef ik in mijn vorige blogje nog dat ik een beetje (veel) koudwatervrees heb wat betreft het afmaken van mijn quilt projecten. Vraag ik me nu af, waarom ? 

Na nog een beetje schuiven, wat blokken op een andere plek gestopt ben ik tevreden over het geheel.

Per rij, op de juiste volgorde in een map gestopt, kan het aan elkaar naaien beginnen.

Weg koudwatervrees want wat wordt het leuk.

Waar was ik nou bang voor ? Dat het niet leuk zou worden, dat het tegen zou vallen al die verschillende lapjes bij elkaar.

Heeft het soms te maken met dat ik nogal van "het moet wel kloppen qua vormen en kleuren" ben.

En juist met het met lapjes spelen moet je ook echt met lapjes spelen !

Loslaten dus dat "het moet wel kloppen".

In onze schuur liggen nog twee behoorlijk grote stapels met Ariadne's. Veel van die oudere Ariadne's zijn nog de Ariadne's toen Ariadne nog een handwerkblad was. Nu was ik al een poosje van plan om deze stapels eens uit te gaan zoeken. Deze week zag ik op het blog van "Supergoof" foto's van een mooie quilt. 1 van de eerste quilts die ze maakte. Het patroon kwam uit een oude Ariadne.

Ik ben de schuur eens ingedoken en heb meteen een stapel mee naar boven genomen.

Heerlijk om in deze oude bladen te neuzen.

In die tijd ging mijn interesse niet uit naar quilts, ik was meer van het breien, haken, borduren en zelf kleding maken. Nu ik ook het quilten heb ontdekt ga je de bladen weer heel anders zien.

Toch blij dat ik ze nog niet heb weggedaan.

En toen werd het deze week ook nog een beetje winter.

Wat mij de afgelopen week opviel op Facebook en Instagram waren de woorden:

Kerstboom eruit, voorjaar erin.

Maar mensen willen we alles niet een beetje te snel ?

De winter is pas net begonnen.

Hoor ik zovelen klagen dat de dagen, weken, maanden en jaren omvliegen. Zijn we ook zelf zo ongeduldig dat we, terwijl de lente pas in maart begint, het nu al zover willen laten zijn.

Ik niet, ik geniet.

Van alle jaargetijden, de winter, de lente, de zomer en de herfst.

Het leven gaat al zo snel.

En kijk toch eens wat de winter ook zoveel mooie plaatjes kan opleveren.

Ik hoop op een echte winter, met schaatsen en sneeuw.

Die iets langer duurt dan een dag of twee.

Geniet van de winter.

Geniet van al het moois.

Geniet van buiten.

Geniet van binnen.

Geniet.

Kerst in huis.....3

Nog maar 4 dagen.

En dan ?

Is het alweer de kortste dag.

De langste nacht.

En dan....

Gaan de dagen weer lengen.

Elke dag een paar minuutjes

En natuurlijk weet ik dat er in de december maand,

Nog niet veel van te merken is.

En als ik heel eerlijk moet zijn,

Hoeft dat van mij ook nog niet.

Want wat is er gezelliger in huis.
Dan alle extra lichtjes die zo bij de decembermaand horen.

De kerstboom met veel lichtjes.

Kaarsjes.

Lichtjes in de guirlande.

Lichtjes op tafel.
Lichtjes om de spiegel.
Ik ben dol op lichtjes in deze donkere maand.

Op een tafeltje.....

 

Het tafeltje is een vuilnis bak vondst.

Stond bij de vuilcontainer te wachten.....op mij.

Oké mannetje was er niet zo blij mee, kun je niet wachten tot het donker is en niemand je ziet !!

Maar moest toegeven dat na een verfje (het tafeltje was origineel bruin, vies bruin) het er toch wel leuk uitzag en niet misstond in mijn hobbykamer.

Maar na onze verhuizing (inmiddels al weer 3 jaar geleden) was er geen plek meer in mijn hobbykamer. En stond het op de nominatie om weg te doen.

Maar als ik ergens niet goed in ben dan is het in spullen weg doen.

Dus kreeg het een "tijdelijk" plekje in de woonkamer.

Waar het nu nog steeds (niet mis)staat.

Want het is een prachtig tafeltje voor mijn verzamel spulletjes.

 

Regelmatig shop ik in eigen huis en verander ik de spulletjes op het tafeltje.

Deze keer staat er mijn zelfgemaakte etagere, een lantaarn, een oud theepotje, kannetje, roze glazen van IKEA een strokransje en spiegel op.

Genieten van mijn mooie spulletjes en van het oude tafeltje wat een tweede leven heeft gekregen d.m.v. een likje verf en een klein beetje aandacht.