Kunst in de heemtuin dinsdag 19 mei...................

 

Het is weer eens tijd voor een bezoek aan de heemtuin.
Mijn vorige bezoek dateert alweer van 24 maart.
Gewoon al bijna 2 maanden geleden.
En ik hoef je dan ook eigenlijk niet te vertellen dat
er in de tussentijd heel veel veranderd is.
De koekoeksbloemen bloeien.

De Pimpernel.
Een geslacht van planten in de Rozenfamilie.
En gekend om zijn geneeskrachtige werking en tevens als keukenkruid.
(heeft een bloedstelpende werking, in de traditionele kruidengeneeskunde wordt het kruid
gebruikt bij lichte in- en uitwendige bloedingen, diarree en maagklachten.

Ook dit jaar weer kunst in de heemtuin.
Het beeld bestaat uit twee halve mensfiguren. Deze zijn gekoppeld bij hun middel.
Samen zien ze eruit als een beest.
Ze zijn geaard met hun armen op de grond.
Het is belangrijk dat wij als mens goed geaard zijn.
In deze tijd te zijn en op deze plek op de aarde.
Aris de Bakker.

Dit beeld is een ode aan een (onbereikbare?) droom.
Ik probeer uit te drukken dat we moeten blijven dromen en ook de kansen moeten grijpen om
onze dromen te verwezenlijken.
De abstracte dromen van mensen worden uit het luchtledige geplukt met een lasso.
Zo worden zij in contact gebracht met de aarde en het dagelijkse leven.
Kees Elffers.
Catching your dreams.

We leven in een wereld van vooruitgang en luxe,
maar lijken tegelijkertijd de verbinding met onze omgeving te verliezen.
In het gepolijste staal zie je jezelf weerspiegeld.
Zo word je onderdeel van het werk: wat is jouw verantwoordelijkheid hierin  ?
Ook de hardhouten meerpaal- ooit gebruikt om schepen aan vast te maken-
stelt de vraag waar wij nog aan verbonden zijn.
Wat houdt ons geaard ?
Gigja Reynisdottir 
Lost in the Woods.

Dit werk belicht een detail van de jaarlijks terugkerende cyclus in de natuur.
Het vallen van vruchten, zaad en blad in de aarde.
Het ontluiken, opbloeien en weer afsterven.
Ik wil de schoonheid en kwetsbaarheid van dit systeem benadrukken.
Imke Beek
Falling down, back to earth.

Knolsteenbreek.

Akelei.

Deze vissen lijken door het hoge gras te zwemmen, alsof ze onder water zijn.
Het gras raakt de vissen zoals waterplanten dat doen,
dat maakt zichtbaar dat ook onder de aarde aanwezig is.
Het werk is gemaakt van hout en behandeld met de Japanse techniek
Shou Sugi Ban.
Hierdoor wordt het beschermd tegen weersinvloeden en
krijgt het een donkere sterke uitstraling.
Daniella Rubinovitz
Fish tribe

Een sculptuur opgebouwd uit restmaterialen, als een lichaam dat zoekt naar evenwicht.
Wat ooit puur functioneel was, is losgemaakt van zijn taak en opnieuw
verbonden met aarde, lucht en ruimte.
In deze sculptuur botsen constructie en loslaten op elkaar.
Lijnen richten zich omhoog, terwijl het geheel stevig in de grond lijkt
te wortelen.
Het werk ademt spanning tussen willen stijgen en geaard blijven -
tussen menselijk ingrijpen en de kracht van wat draagt.
Ans van den Hurk
Van de tekentafel.

Kervel

Steen dat oeroude materiaal, waar de wereld van gemaakt is.
Deze vleugels staan fier rechtop, ze drukken zachtheid uit en dwingen respect af.
Respect voor de vogels die zij verbeelden en voor de natuurlijke kracht die ze uitstralen.
Ze zijn verbonden met het landschap.
Het materiaal is zwaar maar probeert licht te zijn door de 
verbeelding van veren.
Fiona Zondervan
Vleugellandschap.

Gele Lis/

Dit werk is een eerbetoon aan de - helaas uitgestorven - Krompasserboom.
Het laatste exemplaar is in 1846 teloor gegaan tijdens een grote bosbrand
in Zuid-Portugal.
Mijn kunstwerk staat symbool voor het wereldwijd verdwijnen van natuur in al haar
varieteiten.
Het is fijn dat dit werk een tijdje mag aarden in de Heemtuin
Kees van Raaij
Krompasserboom.

Geelbandlangsprietmot.
Niet dat ik zoveel weet van kleine insecten.
Maar dit prachtig kleine beestje leidde tot een gezellig,
informatief en leerzaam gesprek met de tuinier van de Heemtuin.
Wanneer de Geelbandlangsprietmot gaat vliegen lijken het net kleine elfjes.

Om mooie manier om te aarden is met je blote voeten.
Met deze installatie wil ik je uitnodigen om verbinding te maken met de aarde,
om te voelen en kijken naar wat zichtbaar is én wat zich in de leegte tussen jou
en de omgeving aftekent.
Dat doe ik vaker in mijn werk; ik zoek naar helderheid en eenvoud om de essentie van een vorm, 
houding of ruimte voelbaar te maken.
Zus van Zand
De Voetlijn.

Een scherm van luchtbubbels beschermt de zee fysiek tegen plasticvervuiling.
Dit werk werpt een symbolische barrière op om de aarde te beschermen tegen plastic.
Hiermee doe ik een oproep om goed voor de aarde te zorgen, als het ware het onze moeder.
Zo beschermt onze vindingrijkheid en creativiteit de wereld
tegen ons destructieve gedrag.
Inez Staarink
Barrière.

Ossetong.

Dagkoekoeksbloem.

Kale Jonker

Veenpluis.

Zwammen leven grotendeels verborgen in de bodem.
Soms vormen zij symbiotische relaties met bomen via boomwortels,
wat voor beide levensvormen gunstig is.
Af en toe krijgen we hiervan een glimp te zien in de bloeiwijze van de zwammen.
In deze installatie van zeven objecten heb ik de bloeiwijze vergroot en vervormd.
Zo maak ik de verbondenheid zichtbaar van de zwam met de 
meest geaarde van alle levensvormen, de boom.
Annelies Brakkee
Symbiose.

Knolspirea.

Veenorchis.

Monarda.
Bergamotplant.