Somewhere over the Rainbow.
Er zijn van die mensen die een onuitwisbare indruk achter laten.
Daar ben jij er één van.
Uren konden we kletsen over van alles en nog wat.
Mens wat een optimisme, in alle narigheid, bleef je houden.
5 jaar ziek zijn, 5 jaar vechten en er steeds weer bovenop komen tot begin juni toen was het op en wilde je lichaam en ook je geest niet meer.
45 jaar is nog veel te jong.
Wat zullen je man, kinderen, ouders en al je vrienden je missen.
Wat zal ik je missen.
Maar vergeten nooit.
Je blijft altijd in onze gedachten.
