De Keukenhof................

 

Vorige week woensdag, 9 april, bezochten we de Keukenhof in Lisse.
We wonen er bijna om de hoek, maar waren er nog nooit geweest.
Ik kan niet anders zeggen dan dat het práchtig was.
Wat een kleuren en soorten.
Wat een prachtig aangelegd park.
Met zeer imposante bomen.
En wat was het druk !
Ik snap het hoor, het is natuurlijk een korte periode, de Keukenhof is t/m 11 mei 
geopend.
Het selfie gehalte was erg hoog 😉
Dat is voor ons "ouderen" een soort van openbaring om te zien.
Maar wat een leuke dag hebben we gehad.
De foto's spreken voor zich.

Buiten en bezig zijn............

En dan zijn er maar zo weer een paar weken voorbij zonder een blogje.
Het lijkt een terugkerend item te worden.
Dat kwam vooral omdat we de afgelopen 2 weken op vakantie waren.
En de laptop wel mee was om toch een blog te plaatsen.
Het kwam er gewoon niet van.
Dus ga ik nog even terug naar begin maart.
10 maart welteverstaan.
We maakten op een mooie maandag een fietstocht richting Leiden, Zoeterwoude en 
weer huiswaarts.
Met een tussenstop bij park Cronesteyn.
Ik had ergens gelezen dat de lepelaars terug zijn, om hun nest te bouwen.
En aangezien er op dit moment nog geen blad aan de bomen zit,
een goede tijd om ze te kunnen zien.

Dit roodborstje zong uit volle borst zijn voorjaarslied.
Schuw zijn ze niet, wel waakzaam.

De nijlgans is een soort die vanuit gevangenschap steeds vaker voorkomt
in West-Europa.
Nestelt vaak in boomholte.

En dan zijn er de lepelaars.
Ze broeden in kolonies in bomen of riet.
Ze zoeken in ondiep water van sloten, meren, wadkusten en lagunes naar
kleine vissen, schelpdieren en kreeftachtigen.

De lepelaar is onmiskenbaar te herkennen aan zijn lepelvormige snavel.
Waarmee ie in water zijwaarts heen en weer beweegt.

Terug richting huis zien we in Munnikkenpolder nog de kleine zilverreiger.
Deze soort had ik nog niet eerder gespot.
Te onderscheiden van de de grote zilverreiger door zijn zwarte poten met
heldergele tenen en zijn zwarte snavel.

Natuurlijk werd er ook nog gehandwerkt.
Mijn borduurwerk Histoires de Moutons is af.

Mijn breiwerk, het Agnes vest, staat even stil.
De kleuren voor het inbreiwerk welke ik had uitgekozen zijn niet allemaal
naar mijn zin.
Er moeten wat andere kleuren voor in de plaats komen.
Daar ga ik me volgend week eens in verdiepen.

Blok 22 van de Nearly Insane quilt is af.
133 stukjes stof.
Het blok meet 6 x 6 inch.
Bovendien heb ik voordat we op vakantie gingen een stuk of 10 
blokken voorbereid.
Dat is me toch altijd weer een hele klus.
(en ik kan je nu al vertellen dat er in de vakantie geen blok is afgekomen 😉)

Af en toe brei ik een stukje aan de Northeasterly blanket.
Een sokkenwol restjes project.
Wanneer er weer restjes zijn kan er weer verder gebreid worden.
Het wordt dus allicht een meerjaren project.

Tot snel......maar ik beloof niets 😉
Tot een volgend blog.......

 

Op de fiets........

 

's Morgens hebben de auto's bevroren ramen.
Maar dan komt de zon erbij.
En is het lente begin maart.
We stappen weer op de fiets voor rondjes door de polder.
Brandgans en wilde eenden.

Bij het kleine eilandje in het Spookverlaat is het een drukte van belang.
De Fuut probeerde indruk te maken op een dame.

Nijlganzen en grauwe ganzen.

De Aalscholver.

Hazerwoude-dorp

Bergeenden bij de Munnikenpolder.

Bergeend.

Kievitten en grauwe ganzen.

Grutto's, kievitten en grauwe ganzen.

Doorkijkje bij de Spookverlaat.
Tot snel, tot een volgend blog.