Een productief weekje...................

Daar zijn we weer in een nieuwe week.
En naar het schijnt gaat het weer winter worden.
En dat kan, want het is natuurlijk nog maar januari.
Terwijl ik ook veel lees en hoor........laat de lente maar komen.
Maar jeetje de weken vliegen al zo snel voorbij.
Moet het dan nog sneller gaan, vraag ik me oprecht af.
Bovendien kun je buiten ook al wel merken dat de lente er weer aan komt.
De eerste sneeuwklokjes heb ik gespot.
En wanneer de zon zich laat zien zijn de vogels ook alweer meer actief.
Je moet het alleen wel willen zien en/of horen natuurlijk.

De afgelopen week borduurde ik weer verder aan de vogelhuisjes.
Wat een leuk borduurwerk is dit.
Af en toe een uurtje of iets meer.
En dan zie je het groeien onder je handen.

Misschien lijkt de kleur wit van het hek niet zo goed uit te komen op de stof.
Maar in het echt is het contrast groter.

De maanden oktober, november en december zijn af.
Verder met september.

Zondag 11 januari was een koude wandeling.
De telefoon geeft aan dat het -4 is.
Daar heb je wanneer je eenmaal aan de wandel bent
niet zo veel last van.

Zelfs de Does is van deze nacht vorst helemaal dichtgevroren.
Helaas voor de schaatsliefhebbers zet de vorst niet door.
Je kunt je voorstellen dat wanneer dit wel zo zou zijn hier 
een geweldige ijsbaan ligt.

Ook al was het koud ik wandelde toch nog ruim 8 kilometer.

 

Ergens in de coronatijd begon ik aan dit project.
SEW A LITTLE HAPPINESS EVERY DAY.
Een grote lap met allemaal verschillende vakjes.
In elk vakje een ander plaatje.
Maar op een bepaald moment was de inspiratie een beetje op.
En verdween de lap in de kast.
Terwijl er eigenlijk genoeg inspiratie te vinden is op het WWW.

Met het opruimen van mijn hobby hoofdkwartier 😀
kwam de lap weer tevoorschijn.
Zocht ik naar borduurideetjes op Instagram, tekende deze op 
de lap en borduurde wat vakjes vol.

Een beetje van Instagram, een beetje van mezelf.
Maar ik neem aan dat jullie ook wel eens iets "pikken".

Volgende keer zal ik eens een foto delen van de lap tot nu toe.

Zondagochtend (18 januari) wandeling.
Het is windstil, een beetje mistig, maar de zon komt al snel door.
En dat maakt het buiten sprookjesachtig.

Mooi de spiegelingen in het water met de blauwe lucht erboven.

Vertragen mensen, een beetje vertragen wanneer het kan.
We vliegen en rennen wat af, van het één naar het ander.
Willen zoveel in een dag stoppen.
Terwijl de mooiste momenten bijna altijd dichtbij te vinden zijn.

Mijn eerste paar sokken van 2026 zijn af.
Niet helemaal tevreden.
Er ginge het één en ander fout.
En 1 bol van de wol had een vervelende draad af en toe.
Lekker voor in huis, warme voeten.

Iets minder gewandeld de afgelopen week.
Maar daarentegen zaten er een paar langere wandelingen bij.

Vinden jullie die Maileg muizen ook zo leuk ?
Of hou je helemaal niet van muizen ?
Ik kocht een patroon van een op deze muizen gelijkende op Etsy.
Vader, moeder en kind met garderobe.
En begon daar deze week ook aan.
Eigenlijk is het vilt wat ik nog in huis had te dik om te verwerken
op de naaimachine. Het werkt daardoor gewoon niet fijn.
Ik moet op zoek naar een linnen stof.
Maar ga ze zeker af maken.
Misschien komt er wel een hele familie muis in huis.

Ook werden er vierkantjes gebreid voor de cosy memory blanket.
Het dekentje groeit gestaag.
Ik doe ongeveer 3 kwartier over een vierkantje.
En is een lekker tv breitje.

En dan nog wat quiltwerk.
4 driehoeken voor de rand van de Nearly Insane zijn er af.
Weer een productieve week was het.
Dat komt natuurlijk ook door het winterse weer.
Want ook al ga ik elke dag naar buiten,
er worden binnen veel uren doorgebracht.

Ik wens jullie een fijne nieuwe week.
Tot een volgend blog.

De eerste week van januari................

 

En dan is januari gewoon alweer ruim een week oud.
Een week waarin het echt winter werd.
Nederland ontregeld was van alle sneeuw die er viel.
We eigenlijk met zijn allen zouden moeten vertragen.
Maar ik begrijp heel goed dat dat eigenlijk gewoon niet gaat.
Werk wacht niet.
De winkels moeten open, de ziekenzorg moet door,
het vervoer kan niet stil liggen enz.

Voor ons geldt dat niet meer.
Wij zijn met pensioen.
Hebben eten genoeg in huis voor de komende week (en waarschijnlijk wel langer,
want er zijn altijd wel wat ingevroren maaltijden in de vriezer).
Ik doe een wandeling in de eerst gevallen sneeuw op zaterdag 3 januari.
En aan de lucht te zien gaat er zeker nog meer komen.

Tijdens mijn rondje kom ik niemand tegen.
De sneeuw kraakt onder mijn stappen.
Een mooi geluid in de polder waar het verder heel stil is.
Vogels zijn er op het moment niet veel.
Die komen nog bij van al het vuurwerkgeweld tijdens
de oud-en nieuwviering (alhoewel dat op veel plekken geen viering was).
Maar daar gaan we het hier maar niet over hebben.

Zondag was een bewolkte grijze dag.
Een wandeling met sneeuwbuien.

Heel even dacht ik dat de zon zich nog zou laten zien.
Maar nog meer sneeuwwolken pakten zich samen.
En dat stukje blauw was snel verdwenen.

Dat was maandag weer heel anders.
Een dik pak sneeuw, blauwe lucht met winterse wolken.
Een wandeling naar de Wijde Aa.

Het was zeker ook wat drukker nu.
Want wie wil hier niet van genieten.
En met gezonde rode blossen thuiskomen.

Aan de schaduwkant blijft de sneeuw nog mooi op de takken liggen.
Mijn telefoon geeft aan dat het  -1 is.
Maar de zon warmt op.

Dezelfde molen als de eerste foto, maar nu in een gezellig zonnetje.

En omdat we toch vertragen met dit weer, er dagen waren dat je 
beter binnen kon blijven, werd er ook gehandwerkt.
Allereerst breidde ik aan deze sokken.
Bij de eerste sok was ik net voorbij de hiel.
Breidde ik de eerste sok af.
En zette de tweede sok op.

Op 3 januari startte ik een nieuw borduurwerk.
Patroon: Au fil des Nichors van Jardin Privé.
Bijna elke dag werd er een stukje geborduurd.
En hierboven zie je wat er per dag bij kwam.
Het zijn 12 vogelhuisjes.
Voor elke maand van het jaar een huisje.
Ik startte met december.
Omdat ik het liefst van links naar rechts borduur.

Dit is het resultaat t/m 8 januari.
Een begin gemaakt met het vogelhuisje van november.
Een leuk niet te moeilijk borduurwerk.
En jullie weten ik hou van vogels.

Ook werden er vakjes gebreid aan de Cosy Memory Blanket.
Er kwamen deze week 5 vakjes bij en de draadjes werden afgehecht.

Ook deze projectbag kwam deze week af.
Dat ging niet helemaal goed soms.
Het tornmesje moest er af en toe aan te pas komen.
De projectbag wordt cadeau gedaan.

En dan werden er blokken voorbereid.
De halve blokken voor de rand van de Nearly Insane quilt.
Daar kan ik dus ook weer mee verder.

Er werd, ondanks het weer, toch nog  30,78 kilometer gewandeld.
Een productieve week.
De winter is nog niet voorbij als we de weerman/vrouw mogen geloven.
Het weekend beloofd heel koud te worden.
Kijk uit wanneer je naar buiten gaat.
Tot een volgend blog.