Het kan vriezen, het kan dooien..........

Hallo lieve blog lezers. 

Hebben jullie ook zo genoten van de zon deze week  ?

Al is het hier ons mooie landje vaak wel hollen of stilstaan. 

Want wanneer ik dit blogberichtje tik (vrijdag), lijkt het buiten wel een beetje herfst.

De afgelopen week heb ik ontzettend veel in de tuin gedaan. 

Al het zaaigoed is naar buiten, behalve de tomaten die blijven lekker warm in de kas. 

Er moest dus veel water gegeven worden. 

Maar tot nu staat het er allemaal goed bij. 

Alhoewel de slakken ook al in de aanval zijn gegaan 🐌.

Wat betreft mijn battle met de Houttuynia.......ik geloof dat het 1-0 staat voor mij. 

Ik heb de schop ter hand genomen en zie de naar boven geschepte wortels uitdrogen in het zonnetje. 

Zo spitte ik de afgelopen week zo een 50 vierkante meter tuin om !!!

Oké mijn spieren protesteren, maar mijn hoofd zegt "trots op mezelf".

Woman power 🙆

Dan was het ook de week dat mijn cluppie kampioen van Nederland werd.

Lieten ze ons nog wel even tot de laatste wedstrijd in spanning zitten.

Dat maakt het alleen nog maar mooier. 

Jeetje en dan de bank !

Dat is opeens in een stroomversnelling gekomen. 

Melde ik vorige week dat er op onze mail dat we afzagen van de aankoop niet werd gereageerd. Wanneer ikzelf niet had gebeld zaten we waarschijnlijk nu nog te wachten. Na weer een vruchteloos gesprek met de klantenservice, waarin ons gewezen werd opdat wij niet zomaar  (noem het maar zomaar alle klachten bij 1 bank !) konden afzien van de koop. Werd ons aangeraden om maar eens contact op te nemen met de winkel manager.

Zaterdagochtend stonden we dus om 10.00 uur in de winkel. 

Na een goed en normaal, met de nadruk op normaal, gesprek werd ons een geheel nieuwe bank toegezegd. 

De nieuwe bank is besteld........aflevering in de week van 4 september  !!!
Oude bank opgehaald.

En nu zitten we dus op een, totaal niet onze smaak, zwart leren bankstel.
Ach dat is maar 😂 tot september.
Ergens blijft er een beetje vervelend onderbuik gevoel zitten.
En hebben we wel een trucje bedacht om niet straks met de opgeknapte oude/nieuwe bank opgezadeld te worden.
Dat trucje ga ik hier natuurlijk even niet vertellen.
Je weet tenslotte niet wie er hier allemaal meelezen 😉.
Een gewaarschuwd mens telt voor twee. 

Met het vele werken in de tuin ontbrak deze afgelopen week wel een beetje de tijd en de fut om veel op handwerkgebied te doen.
Maar een paar haaksteekjes werden er nog wel gemaakt.
Ik ben klaar met de 18 weken van de Mandala Madness deken.
Maar omdat ik een ronde deken niet mooi en niet praktisch vind ga ik hem nog wel vierkant maken.
Het was een behoorlijke uitdaging deze Cal.
Maar ook weer heel leerzaam.
Er moesten nog wel eens wat steken uitgehaald worden.
Dat was dan vaak wel een kwestie van niet goed lezen.

Hulde aan de ontwerpster van deze deken.
Helen
Het patroon is nog altijd te downloaden via haar website.
Ook in het Nederlands
Hieronder de link.
http://www.crystalsandcrochet.com/crochets/mandala-madness

Afgelopen zaterdag was er een makkelijk, maar daarom niet minder leuk, patroontje van het "vakje per week".
En ben ik nog steeds helemaal bij.

Voor al mijn lieve blog volgers.
Een heel fijn weekend en een mooie nieuwe week.

Dromen.........

Wat een leuke, lieve en enthousiaste reacties kreeg ik op mijn blog van vorige week met in de hoofdrol mijn zelfgemaakte beren. 

Het geeft mij inspiratie om het beren maken daadwerkelijk weer eens  op te pakken. 

Ik hou jullie op de hoogte.

De afgelopen week is werkelijk om gevlogen. 

En toch zaten er in deze week 168 uur. 

Net zoveel als in de weken ervoor. 

Gemiddeld slaap ik zo'n 8 uur per nacht. 

Maar dat lukte de afgelopen week niet zo goed. 

Dus zou je denken........wat extra uurtjes erbij 😴

Dat niet slapen of niet kunnen slapen is iets van de laatste jaren. 

Voor een paar jaar terug hoefde ik mijn bed maar te zien.....sliep ik bij wijze van spreken al.

Waar is die heerlijke slaaptijd gebleven  ?

Ergens in een overgang ! is ie verdwenen. 

De afgelopen week kwam er in mijn dromen regelmatig een blauwe bank voorbij. 

Het verhaal bank is aan het zoveelste hoofdstuk begonnen. 

Met nog steeds geen happy end. 

Oké inmiddels is het missende onderdeel de rechter ottomane bezorgd.

(deze foto is in de winkel gemaakt dus niet bij ons thuis, de foto van thuis bewaar ik nog voor later)

En hoeven we geen lootjes te trekken wie er vanavond met de beentjes omhoog op de bank mag 🛋. 

Maar we hebben nu wel 2 banken met plooien en gaten !

18 telefoontjes, 5 middagen thuisblijven, heel veel mails verder en 3 terug naar de winkel bezoekjes. 

Je zou er een punthoofd van krijgen. 

Op een mail van ons naar de klantenservice dat ze de bank wel weer bij ons op mogen komen halen en we er ondertussen helemaal klaar mee zijn wordt gereageerd met een standaard mail.

Misschien snap je een beetje mijn dromen nachtmerries over een blauwe bank. 

Het gaat me te ver om hier de naam van de winkel en merk  te noemen.

Maar jeetje wat ligt het op het puntje van mijn tong.....

Wordt vervolgd.

Ik ben de afgelopen week ontzettend hard bezig geweest in de tuin. 

Zo vertelde ik jullie in een vorig blog dat ik de strijd aangegaan ben met een plant. 

Een strijd waar nog geen winnaar van bekend is maar ik ga voor de winst. 

Mocht je ooit twijfelen over de aanschaf van de Houttuynia. 

Ik kan je het ten sterkste afraden. 

Doe het niet  !

Trap niet in zijn mooie kleuren, zijn lieve kleine witte bloemetjes, zijn heerlijke sinaasappel geur.

Trap er niet in !

Deze wolf in schaapskleren woekert door je hele tuin. 

Ik probeer hem nu te lijf te gaan met de spade.
Elk stukje aarde waar ie zijn kop boven uit steekt wordt te lijf gegaan.
Omspitten, omspitten en nog meer omspitten.
Ik zie de wortel uitlopers verdrogen in de zon en dat voelt toch zo lekker !

Die zon daar zijn we uiteraard ook heel erg blij mee.
Zou die winterjas nu eindelijk echt de kast in kunnen  ?

Die zon doet ook het zaaigoed groeien.
En nu de ijsheiligen voorbij zijn mag het zaaigoed naar buiten.
Daar ga ik dit weekend, als het weer een beetje mee zit, aan beginnen.

Bovendien ontdekte ik afgelopen donderdag de eerste bijna bloeiende rozen.

Op kookgebied gebeurde er deze week niet heel veel bijzonders.
Het was een week van stamppot rauwe andijvie, aardappels met groente, een pasta.
Maar ik heb nog wel een recept voor/van een lekker voedzaam soepje wat we deze week ook aten. Zoete aardappelsoep met spekjes.
Hier vindt je het recept.
https://www.boodschappen.nl/recept/zoete-aardappelsoep-kaas-uienbrood

Smakelijk eten.

En op handwerkgebied  ?
Het vakje per week is bijna bij.
Ik heb een beetje moeite met de Lazy Daisy.
Maar dat komt zeker goed.

De Mandala Madness schiet op, ik ga aan de laatste week beginnen.

Het quilten ligt een klein beetje stil, er moet van alles voorbereid worden en omdat ik zoveel in de tuin aan het werk ben kan ik daar even de rust en de tijd niet voor vinden. Maar ook dat komt wel weer goed.
En zitten tenslotte volgende week ook weer 168 uur in een week !

Van een lieve mede quiltster kreeg ik deze romantische rozenlapjes.
Deze gaan gebruikt worden in mijn volgende quilt.
De mandjes quilt uit het boek "When the cold wind blows".
291 blokken met mandjes - 291 rozenstofjes
Want het liefst wil ik elke mandje in een ander rozenstofje maken.


Waar ik elke dag altijd tijd voor maak is wandelen.
De honden "moeten" eruit, en daarom ik ook.
Bovendien loop ik trouw op dinsdag en zaterdag mijn hardloop rondje.
En dat gaat elke week een stukje makkelijker.
En het belangrijkste het voelt ook weer zo lekker.

Wat is de maand mei toch een mooie maand.
De natuur barst bijna uit zijn voegen.
Al dat frisse groen.
De vogels.
Het bloeiende koolzaad en fluitenkruid.

Boterbloem,  pinksterbloemen, longkruid, de grassen die gaan bloeien.
De hazen in de wei.
Ik vind de meimaand 1 van de mooiste maanden.

Geniet van al het moois om je heen.
De natuur is elke dag anders, je moet het alleen wel willen zien.

Fijne nieuwe week.

Een berig blogje.........

Regelmatig wordt mij gevraagd waar de naam Rosabears vandaan komt. 

In veel mails die ik krijg is mijn roepnaam Rosa.

Toen ik mijn blog, alweer bijna 10 jaar geleden, begon was de hobby waar ik de meeste tijd aan besteedde het maken van beren. 

In de zomer kwam daar het tuinieren bij. 

In onze tuin stonden en staan veel rozen. 

1 van mijn lievelings bloemen. 

De combinatie voor een naam voor mijn blog was dus snel gemaakt. 

Rosabears. 

Inmiddels heb ik al vele beren gemaakt. 

Waarvan velen een plekje in ons huis hebben gekregen. 

Maar een heleboel verhuisden naar elders.

Deze week staat ons huis een beetje op zijn kop. 

De kamer moest zo leeg mogelijk. 

Want het plafond werd gewit. 

Dat nam toch nog zo'n 2 dagen in beslag. 

Maar mooi is het geworden. 

En wanneer je dan aan het leegruimen bent gaat er van alles door je handen. 

Onder andere heel veel van mijn zelfgemaakte beertjes. 

En grappig je gaat er dan ook met andere ogen naar kijken. 

Wat heb ik er veel gemaakt. 

Wat zijn ze allemaal anders.

Wat zijn ze opnieuw weer leuk. 

Met gehaakte, gebreide of genaaide kleertjes. 

Sommige naakt of alleen met een strikje. 

Iedere beer zijn eigen uiterlijk. 

Eigenlijk zijn er geen twee hetzelfde. 

Ook al gebruik ik soms hetzelfde patroon meerdere keren. 

Een ander stofje, de ogen net iets anders ingezet, een andere neus, een net even andere hand van naaien. 

Elke beer wordt helemaal met de hand in elkaar genaaid. 

Mijn voorkeur gaat uit naar de antiek uitziende beren. 

Dus wordt er in de stof geknipt, geschoren komt de antiekwas er aan te pas of gebruik ik patina.

Ook is het dan leuk om de beer aan te kleden met behulp van oude stofjes, kantjes en bandjes. Die ik meestal in de kringloopwinkel of op marktplaats vind. 

In het maken van een beer gaat best nog wel veel tijd zitten. 

Gemiddeld toch wel zo een 10 uur  !

De beren die ik gemaakt/maak hebben verschillende afmetingen. 

Van klein tot groot. 

De kleinste passen in een vakje van een letterbak. 

Het bleef niet alleen bij beren. 

Daar kwamen ook teddybear friends bij.

Zoals bijvoorbeeld het hondje en het lammetje. 

Maar ook heel wat konijnen/konijntjes. 

En muizen en ratjes. 

De patronen voor de beren en vrienden haalde ik meestal uit beren tijdschriften, van beurzen of via de cursussen die ik volgde. 

Ook ontwerp ik mijn eigen beren. 

Een proces van veel tekenen, naaien en aanpassen. 

Om uiteindelijk de beer te krijgen welke je voor ogen hebt. 

De gebreide en gehaakte kleertjes en hoedjes zijn allemaal eigen ontwerp. 

Een kwestie van een idee hebben en dan op maat gaan haken of breien. 

Deze beer van spijkerstof is gemaakt van een oude versleten spijkerbroek van mijn lief. Met een jurkje krijgt de stoere spijkerstof beer toch weer iets liefs. 

Op deze foto is de beer nog niet helemaal af. 

Maar inmiddels zit ze helemaal mooi te zijn. 

Ik wil jullie bedanken voor de lieve en leuke reacties die ik op mijn blogposts krijg.

Dikke knuffel daarvoor. 

Fijne nieuwe week.